start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
WYDARZENIA  >  SZCZEGÓŁY
05.04.2017
1 kwietnia 2017 r. zmarł ks. porucznik infułat Stanisław Małysiak

Ks. Małysiak odszedł na wieczną wartę 1 kwietnia 2017 roku w wieku 92 lat. Od 1963 roku związany z Bazyliką Mariacką, w 1990 roku mianowany kapelanem organizacji kombatanckich Armii Krajowej.

Urodził się 5 maja 1925 roku w Ślemieniu, w powiecie żywieckim, był synem Józefa i Marii z d. Kozłowskiej. Naukę rozpoczął  w Ślemieniu, kontynuując ją do wybuchu wojny. Po włączeniu Żywiecczyzny do Rzeszy, w październiku 1940 roku został wysiedlony wraz z rodzicami i dwojgiem rodzeństwa do Majdanu Kasztelańskiego na Zamojszczyźnie, gdzie pracował fizycznie w młynie,  działał w Związku Walki Zbrojnej otrzymując przydział do plutonu Brzeziny, ukończył konspiracyjny kurs podoficerów piechoty (właściwa nazwa Kurs Młodszych Dowódców Piechoty Obwodu AK Biłgoraj), potem w latach 1942-1944 walczył w Armii Krajowej pod pseudonimem Sęp w 9 Pułku Legionów Ziemi Zamojskiej  (dowodzonym  przez por. Konrada Bartoszewskiego ps. „Wir”, „Zadora”).

Brał udział w wielu walkach na Zamojszczyźnie,  m.in. w bitwie pod  Osuchami w Puszczy Solskiej (16-25 czerwca 1944 r.).  W czasie jednej z akcji został schwytany przez Niemców  i osadzony w obozie przejściowym w Zwierzyńcu, następnie został  wywieziony do Lublina, skąd udało mu się zbiec. Po ustaniu działań wojennych na terenie Zamojszczyzny ks. Małysiak kontynuował naukę w gimnazjum w Zamościu. W 1945 roku znalazł się w zainteresowaniu UB, aby uniknąć aresztowania uciekł do Krakowa.

Maturę zdał w Krakowie i wstąpił do seminarium duchownego, rozpoczynając studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył je w 1952 roku, po święceniach został tak jak św. Jan Paweł II wysłany na swą pierwsza placówkę do parafii Niegowić (1952-1957), następnie skierowany został do parafii w Kobierzynie, gdzie wypełniał równocześnie obowiązki kapelana szpitala psychiatrycznego.  W 1963 roku został przeniesiony do Bazyliki Mariackiej, z którą związany był do śmierci. Równocześnie  pracował w Wydziale Duszpasterstwa Kurii Metropolitalnej.

Był bliskim współpracownikiem arcybiskupów krakowskich: Karola Wojtyły i Franciszka Macharskiego. Założył Wydawnictwo św. Stanisława BM z własnym ośrodkiem poligraficznym.

W 1990 roku, na wniosek krakowskiego środowiska żołnierzy Armii Krajowej, ks. kard. Franciszek Macharski mianował ks. infułata Małysiaka kapelanem organizacji kombatanckich Armii Krajowej.  W 1997 r. powołany został w skład reaktywowanej Kapituły Krzyża – odznaki Kapelana Wojska Polskiego, gdzie był II. Wicekanclerzem (na czele Kapituły stał ks. bp. Zbigniew Kraszewski).

W 2002 r. uchwałą Rady Miasta Krakowa został odznaczony Brązowym Medalem Cracoviae Merenti.

Odznaczony został m.in.: Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim OOP, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Partyzanckim, Złotą odznaką Kapelana Wojska Polskiego i wieloma innymi odznaczeniami i wyróżnieniami.

Był Kanonikiem Seniorem Krakowskiej Kapituły Katedralnej.

Cześć Jego Pamięci!


 

6 kwietnia 2017 - ostatnia Droga ks. infułata Stanisława Małysiaka

W Krakowie odbyły się uroczystości pogrzebowe ks. infułata Stanisława Małysiaka poprzedzone odprawioną w Jego intencji (5 kwietnia) mszą św. żałobną w katedrze na Wawelu.

W Kościele Mariackim 6 kwietnia o godz. 13.00 rozpoczęła się Msza św. żałobna pod przewodnictwem ks. bp. Tadeusza Pieronka w koncelebrze kilku księży biskupów, infułatów i kilkudziesięciu księży przy licznym udziale wiernych. Na wstępie odczytano listy przesłane przez kard. seniora Stanisława Dziwisza oraz bp. polowego Józefa Guzdka, którzy nie mogli osobiście uczestniczyć w ceremonii. W swoim liście były metropolita krakowski przebywający w Rzymie napisał m.in.: Mam głęboką, duchową radość, że byłem z Tobą w czasie Twojego odchodzenia i śmierci. Dziś pragnę wyrazić moją wdzięczność za wszystko, kim byłeś, także dla mnie. Uczyłeś nas, jak trzeba służyć Kościołowi i ojczyźnie. Uczyłeś nas patriotyzmu i oddania się na służbę Chrystusowi. Razem, z ogromnym oddaniem, służyliśmy kard. Karolowi Wojtyle. On Cię rozumiał i cenił, także jako pasterz Kościoła powszechnego. W nim miałeś wsparcie. Dziś ufam, że spotkałeś już naszego umiłowanego świętego… Żegnam Cię, modląc się za Ciebie i o takie wspomnienie prosi Cię Kościół krakowski, który ukochałeś.

Zaś bp polowy WP Józef Guzdek: Łącząc się z uczestnikami uroczystości pogrzebowych, pragnę z serca wyrazić moją wdzięczność śp. ks. infułatowi Stanisławowi Małysiakowi. Księże infułacie Stanisławie, jako biskup polowy Wojska Polskiego dziękuję przede wszystkim za Twoje pełne poświęcenie w walce o wolność naszej ojczyzny. Podczas II wojny światowej wykazałeś się wielką odwagą, walcząc z wrogiem. Pamięć o tym przetrwała, choć dopiero po 1989 r. zostałeś odznaczony Krzyżem Walecznych. Dla Ciebie ważniejsza od walki zbrojnej była jednak duchowa walka przeciwko zniewoleniu, jakie niesie przemoc wobec wiary i porzucenie Boga. Twoim orężem stało się słowo, zarówno to głoszone z ambony, jak i podczas katechezy, oraz publikowane w wartościowych publikacjach wydawanych w założonym przez Ciebie Wydawnictwie św. Stanisława BM. Niech więc Chrystus da Ci wieniec zwycięstwa obiecany tym, którzy w dobrych zawodach wystąpili, bieg ukończyli, wiary ustrzegli… W homilii główny celebrans przypomniał fakty z życia ks. porucznika Stanisława ps. Sęp i wymienił jego cechy jako człowieka: był uśmiechnięty, życzliwy, pracowity, chętny, by pomagać innym, gościnny. Całe życie był kapłanem i żołnierzem, co więcej, umiał doskonale zharmonizować te dwa powołania: do służby Bogu i ojczyźnie. Doświadczenia  ks. Małysiaka w Związku Walki Zbrojnej ukształtowały go jako człowieka gotowego dawać z siebie wszystko. Zmarły pielęgnował szacunek do tych, którzy walczyli o wolną Polskę, chciał budować Królestwo Boże w człowieku i to sobie stawiał za najważniejszy cel w swojej kapłańskiej posłudze.       

Przy trumnie stanęły sztandary, w tym Sztandar Baonu „Zagraj” AK Funduszu Pomocy Żołnierzom AK im. płk Wiesława Żakowskiego. Uczestniczył również ostatni żyjący członek Kapituły Krzyża Odznaki Kapelana Wojska Polskiego mjr. w st. spocz. Jerzy Krusenstern ps. Tom, żołnierz 5 psk AK Dębica, przewodniczący Zarządu Głównego Kraków NŚZŻ AK (ks. Infułat był II wicekanclerzem Kapituły);  przy trumnie wartę honorową pełnił  ppłk Włodzimierz Wowa-Brodecki - prezes Środowiska Żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK.  

Po zakończonej Mszy św. uczestnicy pogrzebu udali się na Cmentarz Rakowicki, gdzie o godz. 15.00 rozpoczęły się uroczystości złożenia trumny z ciałem do grobowca kanoników Kapituły Katedralnej. Pożegnali Go członkowie rodziny, biskupi krakowscy, bp senior Kazimierz Górny z Rzeszowa, kanonicy Kapituły, pracownicy Kurii Metropolitarnej, kombatanci, przedstawiciele władz miasta, dyrektorzy instytucji, delegacja Muzeum Armii Krajowej w Krakowie, członkowie „Solidarności", księża z Bazyliki Mariackiej, Uniwersytetu Papieskiego JP II, rodacy ze Ślemienia.

Tekst i foto Małgorzata Koszarek

wstecz
PROSZĘ DODAĆ SWÓJ KOMENTARZ
Treść komentarza
Twój podpis
Kod antyspamowy
 



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila