start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Bagiński Kazimierz (1890-1966)
Działacz ruchu ludowego
ps. "Biernacki", "Brzeziński", "Dąbrowski", "Florek"

Kazimierz Bagiński ur. 15 marca 1890 w Warszawie. Działacz ruchu ludowego, poseł na Sejm II RP, publicysta. Skazany w "procesie szesnastu".

Pseudonim konspiracyjny: Biernacki, Brzeziński, Dąbrowski, Florek.

Uczęszczał do Gimnazjum w Warszawie. W 1905 r. za udział w strajku szkolnym został aresztowany i usunięty z gimnazjum. W 1911 r. ukończył Szkołę Filologiczną im. Stanisława Staszica w Lublinie. W latach 1911 - 1914 studiował na Politechnice Lwowskiej. Włączył się w działalność POW na Lubelszczyźnie. W 1916 ponownie na krótko aresztowany. Współzałożyciel Polskiego Stronnictwa Ludowego "Wyzwolenie". Aktywny działacz "Centrolewu" .

We wrześniu 1930 roku aresztowany wraz z innych działaczami tego ugrupowania. Skazany na dwa lata więzienia. Przed uprawomocnieniem się wyroku pod koniec 1933 r. przedostał się nielegalnie do Czechosłowacji uniknąwszy w ten sposób więzienia. Po zajęciu Czechosłowacji przez wojska niemieckie wrócił do Polski i został osadzony w więzieniu w Płocku. Ostatecznie wyszedł na wolność 8 kwietnia 1939 roku.

W czasie okupacji niemieckiej w Polsce wiceprezes Rady Jedności Narodowej. Działał w SL "Roch" (m.in. od października do listopada 1944 był prezesem Centralnego Kierownictwa Ruchu Ludowego).

Wszedł w skład Komisji Głównej Walki Cywilnej. Był współautorem kodeksu kar cielesnych stosowanych przez konspiracyjny cywilny wymiar sprawiedliwości.

Aresztowany 28 marca 1945 r. w Pruszkowie wraz z najważniejszymi przywódcami Polskiego Państwa Podziemnego. Sądzony w Procesie Szesnastu w Moskwie. Skazany na rok więzienia. Wyrok odsiedział w moskiewskim więzieniu na Łubniance. Zwolniony w lipcu 1947 roku.

Po powrocie do Polski włącza się w działalność PSL-u. W 1947 r. ponownie aresztowany i skazany na 8 lat więzienia (w wyniku amnestii karę zmniejszono do 4 lat).

W lipcu 1947 wyszedł z więzienia i wraz ze Stanisławem Mikołajczykiem opuścił Polskę, udając się na emigracje do USA.

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari, którzy na znak protestu złożył w Sejmie w 1928 r.

Zmarł 27 lipca 1966 w Phoenix w USA.

Robert Springwald

Literatura:
Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945 t.1. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 34-35.
420 lat Lubelskiego Staszica. Praca zbiorowa. Lublin 2006 s. 101-102

fot. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego
wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila