start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Borzobohaty Wojciech (1908-1991)
Podpułkownik dyplomowany artylerii / generał brygady (1991)
ps. "Wojan", "Jelita", "Stanisław"

Urodził się 19 VII 1908 r. w Wilnie. Maturę zdał w 1927 r. w gimnazjum w Nowej Wilejce. Od 1927 do 1930 r. był słuchaczem Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu, w VIII 1930 r. awansując na podporucznika. Dostał przydział do 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie, gdzie przechodził kolejne stanowiska dowódcze. Studiując od 1937 do 1939 r. w Wyższej Szkole Wojennej, uzyskał tytuł kapitana dyplomowanego. Po czym służył w sztabie 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu.

W VIII 1939 r. został zmobilizowany do Dowództwa 36 DP Rezerwowej na stanowisko I oficera operacyjnego. W kampanii 1939 r. został ranny 7 IX, lecz kilka dni później przydzielono go do Oddziału III Sztabu Armii "Lublin". Po bitwie pod Tomaszowem Lubelskim 20 IX uniknął niewoli i z końcem IX przedostał się do Warszawy.

Tam wstąpił do Służby Zwycięstwu Polski i od XI 1939 r. był szefem Wydziału III Dowództwa Okręgu Warszawa-Miasto SZP - Związku Walki Zbrojnej. W V 1940 r. został szefem Wydziału III Sztabu Okręgu Warszawskiego ZWZ. Od XII 1943 do I 1945 r. był szefem sztabu i zastępcą komendanta Okręgu Radomsko-Kieleckiego Armii Krajowej, w VII i VIII szef sztabu Korpusu Kieleckiego AK, we IX 1944 r. awansując na podpułkownika.

W V 1945 r. został szefem sztabu Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, w VI został aresztowany i ranny przy próbie ucieczki. W XII 1945 r. skazano go na karę śmierci, którą zamieniono na 8 lat więzienia. Zwolniono go w X 1953 r.

Po rocznej rekonwalescencji podjął pracę zarobkową. Pracował także społecznie w Podkomisji Weryfikacyjnej Zarządy Gł. Związku Bojowników o Wolność i Demokrację do spraw odznaczeń żołnierzy Okręgu Radomsko-Kieleckiego AK i w Kole Historycznym.

W V 1990 r. na zjeździe zjednoczeniowym Związku Żołnierzy AK i Stowarzyszenia Żołnierzy AK został wybrany prezesem Zarządu Gł. Światowego Związku Żołnierzy AK.

Zmarł 10 I 1991 r. w Warszawie. Pośmiertnie został awansowany na generała brygady w I 1991 r.

Był odznaczony m.in.: Orderem Virtuti Militari V klasy, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Armii Krajowej; pośmiertnie Orderem Polonia Restituta III klasy (1991).

Piotr M. Boroń

Wybrana literatura:
W. Borzobohaty, "Jodła" Okręgu Radomsko-Kieleckiego ZWZ-AK 1939-1945, Warszawa 1988;
Armia Krajowa. Rozwój organizacyjny, pod red. K. Komorowskiego, Warszawa 1996.

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila