start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Jachieć Franciszek (1889-1965)
ps. "Dyrektor", "Franciszek", "Roman", "Halicz"

Urodzony 2 grudnia 1889 w Krakowie. Tam po ukończeniu gimnazjum św. Anny w Krakowie podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Po wybuchu I wojny światowej służył w Komendzie Taborów Legionów Polskich, awansując do stopnia chorążego. W wyniku "kryzysu przysięgowego" w 1917, wcielony został do Polskiej Siły Zbrojnej tzw. "Polnische Wehrmacht".

Od listopada 1918 był oficerem Wojska Polskiego w 3 Pułku Piechoty Legionów. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920, dowodząc plutonem, a następnie 9 kompanią 1 Pułku Piechoty Legionów. Po wojnie w stopniu kapitana pełnił różne funkcje w sztabie warszawskiego okręgu.

Od 1922 do 1924 studiował w Wyższej Szkole Wojennej. Od 1924 w stopniu majora dyplomowanego dowodził I batalionem 10 Pułku Piechoty z Łowicza. Podczas przewrotu majowego w 1926 r., przybył na czele swojego batalionu z Łowicza do Warszawy i obsadził Łazienki ubezpieczając Belweder.

Po 1926 był oficerem Oddziału IV Sztabu Głównego, a od 1932 komendantem Szkoły Podoficerskiej dla Małoletnich nr 1 w Koninie. Współpracował z "Encyklopedią Wojskową".

Od 31 grudnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku.

Od 1906 był piłkarzem, sędzią piłkarskim i działaczem klubu sportowego "Cracovia", później sędzią piłkarskim. W latach trzydziestych był wiceprezesem Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Został zmobilizowany latem 1939, a w wojnie obronnej 1939, był oficerem w sztabie Armii "Pomorze",. Uniknął niewoli i powrócił do Milanówka.

W konspiracji ZWZ od początku 1940 r. W okresie od lutego do października 1940 r., był komendantem Obwodu ZWZ Błonie. W listopadzie 1940 r., mianowany inspektorem obwodów lewobrzeżnych ZWZ w Okręgu Warszawa-Województwo ZWZ.

22 stycznia 1941 mianowany podpułkownikiem, zaś od lutego zastępcą komendanta Okręgu Warszawa - województwo ZWZ. Od grudnia 1941 do stycznia (a faktycznie kwietnia) 1942, pełnił obowiązki komendanta okręgu. Po utworzeniu Obszaru Warszawskiego, został komendantem Podokręgu Zachodniego AK, którym kierował do stycznia 1945. Od połowy sierpnia do października 1944 przejściowo był odwołany z funkcji, jednak faktycznie pełnił obowiązki komendanta.

Po wojnie przebywał w Zabrzu, zaś od 1949 lub 1950 powrócił do Milanówka, gdzie zadenuncjowany przez dozorcę Borkowskiego został natychmiast aresztowany przez UB i więziony przez półtora roku w Warszawie na "Gęsiówce". Po uwolnieniu powrócił do Milanówka, gdzie w 1956 założył koło ZBoWiD.

Zmarł w 1965, został pochowany na cmentarzu w Milanówku.

Odznaczony:
Krzyżem Niepodległości
Krzyżem Walecznych - pięciokrotnie (ostatni raz 1 października 1944).

Robert Springwald

Bibliografia
Kunert A.K., Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1944, tom I, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1987
Tadeusz Sowiński, Jedwabna konspiracja, Warszawa

fot. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego
wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila