start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Kleszczyński-Puttkamer Edward (1892-1984)
Pułkownik
ps. "Dzik"

Urodził się 6 września 1892 w Skrzeszowicach w powiecie miechowskim w rodzinie ziemiańskiej o głębokich tradycjach patriotycznych. Ukończył Szkołę Realną w Krakowie, zdając maturę w 1909 roku i Wyższą Szkołę Rolniczą i Akademię Handlową w Wiedniu. W czasie studiów był prezesem "Ogniska", stowarzyszenia akademickiego "Koło Rolniczo-Leśne" i Polskich Drużyn Strzeleckich.

Wychowany w tradycji ułańskiej 3 sierpnia 1914 wstąpił do pierwszego patrolu strzeleckiego późniejszego gen. Władysława Prażmowskiego "Beliny". W majątku Kleczyńskich patrol został zaopatrzony w pięć koni z siodłami. W późniejszych latach służył w 1. pułku ułanów Legionów Polskich i 11. Pułku Ułanów Legionowych.

W czasie kryzysu przysięgowego odmówił złożenia przysięgi i został uwięziony w twierdzy przemyskiej. Od 1917 roku był członkiem POW. W 1918 roku zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Był współtwórcą 11 Pułku Ułanów Legionowych, z którym na stanowiskach dowódczych wałczył w kampanii wileńskiej 1919 r. Z pułkiem wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej walcząc miedzy innymi z 1 Konną Armią Siemiona Budionnego.

Z wojska wyszedł w stopniu majora kawalerii w 1922 roku i osiadł w rodzinnym majątku w Radziemicach.

Wkrótce został członkiem Rady Gminnej i Wydziału Powiatowego w Miechowie. Czynnie włączył się w prace lokalnych organizacji mających na celu podnoszenie kultury rolnej oraz do 1939 na działał polu rozwijania wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego.

W 1928 roku został posłem BBWR na Sejm II i III kadencji (1928-1935. W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935-1938).

W sierpniu 1939 roku zgłosił się ochotniczo do 11. Pułku Ułanów Legionowych w Częstochowie. Był III zastępcą dowódcy Mazowieckiej Brygady Kawalerii. Na krótko trafił do niemieckiej niewoli.

Był jednym z pierwszych członków Służby Zwycięstwu Polski. W jego majątku ukrywałó się wielu oficerów i żołnierzy zagrożonych, miedzy innymi gen. bryg. Tadeusz Bór Komorowski.

W 1942 roku trafił do więzienia na Montelupich w Krakowie, następnie do więzienia w Warszawie, skąd został wykupiony.
Od sierpnia 1942 r. pracował w ścisłym sztabie Inspektoratu Rejonowego Armii Krajowej Miechów, kryptonim "Miś" - "Maria". Od końca lipca 1944 r. był dowódcą odtwarzanej Krakowskiej Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej "Bank".

Po wojnie zagrożony aresztantem przez UB, przedostał się na Zachód do 1. Dywizji Pancernej generała Stanisława Maczka, w której 1946 służył jako oficer 1. Pułku Ułanów Krechowieckich II Korpusu Polskiego we Włoszech, następnie - w latach 1947-1950 - w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia w Wielkiej Brytanii.

W 1950 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych.. Był działaczem Ligi Niepodległości Polski i członkiem IV Rady Narodowej RP w latach 1951-1953. Aktywnie rozwijał Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, w którym był wiceprezesem (1952-1953), skarbnikiem (1968-1969) i sekretarzem zarządu (1974-1975). W 1953 roku przewodniczył zjazdowi założycielskiemu Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Stanach Zjednoczonych, a następnie przewodniczył jego Komisji Rewizyjnej oraz od 1957 roku - Sądu Koleżeńskiego.

Zmarł 20 stycznia 1984 w Nowym Jorku i został pochowany na cmentarzu weteranów polskich w Doylestown w amerykańskiej Częstochowie.

Odznaczony
Krzyżem Srebrny Orderu Virtuti Militari (1931)
Krzyżem Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1973)
Krzyżem Niepodległości (1931)
Krzyżem Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1937)
Krzyżem Walecznych (dwukrotnie)
Odznaką pamiątkowa byłych Więźniów Ideowych z lat 1914-1921

Robert Springwald

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila