start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Koczwara Józef (1889-1978)
Pułkownik
ps. "Zbigniew"

Urodził się 16 marca 1889 w Mokrzysce w powiecie Brzeskim , w rodzinie chłopskiej. Egzamin maturalny złożył w 1911 gimnazjum w Bochni. W szkole związał się z Organizacją Młodzieży Niepodległościowej "Zarzewie". Po maturze podjął studia na Wydziale Prawa na Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzupełnione studiami w Akademii Handlowej w Krakowie. Należał w tym okresie do Zrzeszenia Akademickiego "Znicz" i Polskich Drużyn Strzeleckich.

Wkrótce po wybuchu I wojny światowej, 31 lipca 1914 wstąpił do I Brygady Legionów Polskich. Początkowo służył w piechocie, następnie w 1. Pułku Ułanów Legionów Polskich Beliny. Po kryzysie przysięgowym został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Należał do Polskiej Organizacji Wojskowej.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do 11 Pułku Ułanów Legionowych. Ukończył Oficerską Szkołę Jazdy w Warszawie. Od października 1919 służył jako instruktor w Szkole Podoficerów Jazdy w Przemysłu a później w Centralnej Szkole Kawalerii w Grudziądzu.

Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r., podczas której został ranny.

W 11 pułku tym służył do 1927. Następnie był kwatermistrzem 5 Pułku Ułanów Zasławskich, po czym w latach 1928-1931 zastępcą dowódcy 18 Pułku Ułanów Pomorskich. W drugiej połowie lat trzydziestych (1934-1936) dowodził 2 Pułku Ułanów Grochowskich.

Od 1931 związał się z rozwojem broni pancernej w Wosku Polskim. 8 lipca 1931 objął dowództwo 2 Pułku Pancernego w Żurawicy. przeformowanego w 2 Batalion Czołgów i Samochodów Pancernych. Od 27 marca 1936 był dowódcą Broni Pancernych . Od 1 maja 1937 do wybuchu wojny był dowódcą 1 Grupy Pancernej w Warszawie.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą Broni Pancernych Armii "Prusy". Ewakuował się na Węgry, gdzie został internowany. Wydostał się następnie z internowania i w 1941 powrócił do okupowanej Polski.

W konspiracji prawdopodobnie od 1941 roku. Był oficerem Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej - Armii Krajowej. Został Inspektorem Głównym Wojskowej Służby Ochrony Powstania. We wrześniu 1943 r. objął dowodzenie WSOP.

Po upadku powstania dostał się niemieckiej niewoli. Przebywała kolejno w Lamsdorf (Łambinowice) a od końca października w Oflagu II C Woldenberg ( Dobrogniew).

Po wyzwoleniu powrócił do Polski. Pracował w rolnictwie, w 1958 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł 6 maja 1978 w Tarnowie. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Szczepanowie.

20 czerwca 2011 Minister Obrony Narodowej nadał imię płk. Józefa Koczwary 1 batalionowi czołgów z Żurawicy.
24 września 2011 w Mokrzyskach odbyła się ceremonia nadania imienia

Odznaczony
Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (1923)
Krzyżem Niepodległości (1931)
Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1937)
Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
Krzyżem Walecznych (1922)
Złotym Krzyżem Zasługi (1929)
Odznaką "Znak Pancerny" nr. 247

* Według niektórych źródeł w okresie tuż przed Powstaniem Warszawskim Inspektorem Głównym WSOP był płk "Wilk" (Edward Biernacki).

Robert Springwald

Wybrana literatura:
Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945 T.2. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 89-90;
Marian Żebrowski, Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947, Londyn 1971;
Antoni Nawrocki, 2 Batalion Pancerny, Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, zeszyt 21, Pruszków 1992, s. 11, 17;
M.Ney-Krawicz, "Komenda Główna AK 1939-1945", Warszawa, 1990.

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila