start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Kulikowski Julian (1893-1973)
ps. "Drogomir", "Ryngraf", "Witold"

Urodzi się 28 stycznia 1893 r., w Mulnikach na Wileńszczyźnie w rodzinie ziemiańskiej. W 1911 r. ukończył ośmioklasowe gimnazjum w Petersburgu. W maju 1914 r., został powołany do służby w armii rosyjskiej.

W 1915 r., ukończył szkołę chorążych oraz kurs wojenny Akademii Sztabu Generalnego w Tomsku. W maju 1918 r., wstąpił jako ochotnik w stopniu kapitana do 5 Dywizji Syberyjskiej. 11 listopada 1919 r., został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 r. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920. W kwietniu 1920 r., został oddelegowany do Marynarki Wojennej.

W latach 1921-1922 pracował w Departamencie Morskim Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W latach 1922-1925 był dowódcą II baonu w 72 pp w Radomiu. W latach 1925-1927 studiował w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. W stopniu majora dyplomowanego był kolejno: szefem wydziału wyszkoleniowego DOK X Przemyśl, zastępcą dowódcy 58 pp w Poznaniu oraz szefem Oddziału I DOK III Grodno. 31 maja 1933 r., przeniesiony w stan spoczynku. Ewidencyjnie podlegał PKU Grodno. Mieszkał w Grodnie.

Latem 1939 r., został zmobilizowany do Wojska Polskiego. Brał udział w Wojnie Obronnej 1939 r., jako szef Oddziału Transportowo-Kolejowego w dowództwie Armii "Prusy". W październiku 1939 r., znalazł się na Wileńszczyźnie, gdzie włączył się do działalności konspiracyjnej. Początkowo bez kontaktu z SZP/ZWZ.

W marcu 1940 r., stanął na czele samodzielnej organizacji konspiracyjnej o nazwie Liga Wojenna Walki Zbrojnej. Jesienią 1941 r., organizacja Liga została podporządkowana ZWZ, w którym objął funkcję szefa sztabu w Komendzie Okręgu ZWZ Wilno, a od września 1942 r., szefa Oddziału I Komendy Okręgu AK Wilno.

W 1942 r., awansowany do stopnia podpułkownika dyplomowanego piechoty. W czerwcu 1944 r., po mianowaniu ppłk Krzyżanowskiego "Wilka" komendantem połączonych okręgów AK Wilno i Nowogródek, pozostał w Wilnie jako szef sztabu i zastępca nowo mianowanego Komendanta Okręgu AK Wilno ppłk Krzeszowskiego "Ludwika".

Po aresztowaniu 17 lipca 1944 r., "Wilka" i "Ludwika" objął funkcję Komendanta Okręgów AK Wilno i Nowogródek. Aktywnie działając odtworzył sztab okręgu oraz struktury terenowe.

Aresztowany w Wilnie przez NKWD 7 stycznia 1945 r., i uwięziony. 29 sierpnia 1945 r., został przez sąd NKWD skazany na 15 lat katorgi i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich.

25 października 1945 r., został przywieziony do łagru w Workucie z więzienia w Wilnie. 31 maja 1949 r., został przeniesiony do łagru o zaostrzonym rygorze - Rieczłagu, skąd został zwolniony 23 czerwca 1955 r., i skierowany na zesłanie do Uchty. Repatriowany do polski 13 grudnia 1955 r. Po powrocie zamieszkał w Warszawie.

W 1965 r. był przewodniczącym Komisji Weryfikacyjnej ds. odznaczeń żołnierzy AK byłego Okręgu AK Wilno, działającej przy Zarządzie Głównym ZBOWiD w Warszawie.

Zmarł w Warszawie 2 października 1973 r.

Robert Springwald

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila