start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Czyżewski Ludwik (1892-1985)
ps. "Beskid", "Grzmot", "Franciszek", "Julian", "Wiktor"

Urodził się 8 października 1892 r., w Wadolinie powiat Rohatyn. W 1911 r., złożył egzamin maturalny w gimnazjum w Brzeżanach. Od najmłodszy lat działał w lokalnych organizacjach niepodległościowych: w Polskiej Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej. Wspólnie z bratem Julianem redagował pismo "Iskry". Od 1908 r. należy do Związku Walki Czynnej.

W okresie I wojny powołany do Armii Austriackiej dowodził plutonem, a następnie kompanią 100 pp. na froncie wschodnim. Brał udział w bitwach pod Kraśnikiem, Majdanem Skrzyneckim, gdzie został ranny. Walczył pod Gorlicami, Bieczem i Jasłem oraz na froncie włoskim. W październiku 1918 r., utworzył w Lublanie oddział polski z którym powrócił do kraju.

W listopadzie 1918 w wstąpił do Wojska Polskiego Uczestniczył w formowaniu 9 Pułku Piechoty (później 26 pułk piechoty) w Piotrkowie Trybunalskim. Awansowany na Kapitan z 1 czerwca 1919. Brał udział w działaniach pułku w Powstaniach Śląskich, a potem w wojnie polsko-bolszewickiej.

W latach 1923-1924 dowodził baonem w 25 pułku piechoty. W latach 1928-1932 był w tym pułku kwatermistrzem , a następnie objął funkcję zastępcy dowódcy pułku. Od styczniu 1932 służył w 2 pułku piechoty Legionów w Sandomierzu najpierw jako zastępca dowódcy a od 1935 dowódcy tego pułku. Dowodził nim również w wojnie obronnej 1939 roku, w składzie 2 Dywizji Legionów.

Wojnie Obronnej 1939 walczył w bitwie pod Borowską Górą (5 września 1939). Do 28 września w obronie twierdzy Modlina dowodził odcinkiem obrony "Zakroczym".

Po kapitulacji Modlina, wzięty do niewoli i umieszczony w przejściowym obozie jenieckim w Działdowie, skąd został zwolniony w końcu października, na mocy umowy kapitulacyjnej.

Następnie przebywał w Warszawie, gdzie włączył się działalność w konspiracyjna w ZWZ/AK. Od lutego 1940 do maja 1942 r., był Inspektorem KG ZWZ/AK. Przeniesiony w maju 1942 r., na stanowisko Komendanta Okręgu AK Łódź.

15 marca 1943 r., przeniesiony na funkcję Komendanta Okręgu AK Lwów.

Ze względu na zagrożenie aresztowaniem na własna prośbę, 16 lutego 1944 r., odwołany z pełnionego stanowiska i przeniesiony do dyspozycji KG AK. Po rozwiązaniu AK ujawnił się i zamieszkał we Wrocławiu. Po wojnie zajmował się kartografią.

Dnia 3 maja 1972 awansowany na generała brygady.

Zmarł 25 marca 1985 r., we Wrocławiu, pochowany w Piotrkowie Trybunalskim.

Odznaczony:
Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Walecznych dwukrotnie,
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Medal Niepodległości

Robert Springwald

Bibliografia:
Ludwik Czyżewski, Od Gór Borowskich do Zakroczymia, Wydawnictowo MON, Warszawa 1982;
Ludwik Czyżewski, Wspomnienia dowódcy obrony Zakroczymia w 1939 r., Mazowiecki Ośrodek Badań Naukowych - Biblioteczka Mazowiecka Nr 3, Książka i Wiedza, Warszawa 1973;
T. Kryska Karski S. Żurakowski generałowie Polski Niepodległej wyd. Editions Spotkania warszawa 1991;
H. P Kosk Generalicja polska t. 1 wyd. Oficyna wydawnicza "Ajaks" Pruszków 1998;
J. Woyno, Generał brygady Ludwik Czyżewski (1892-1985), Zeszyty Sandomierskie nr 17.

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila