start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Dlouhy Wacław (1892-1972)
ps. "Alfred", "Wacek"

Urodził się 21 września 1892 r. we Lwowie. Uczęszczał do gimnazjum w Tarnowie, z którego został usunięty za działalność w organizacji samokształceniowej "Promień". W 1910 lub 1911 r. zdał eksternistycznie egzamin maturalny w III Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie.

Już w gimnazjum rozpoczął swoja długoletnią w działalności w ruchu strzeleckim. Uczestniczył w formowaniu oddziałów strzeleckich w Tarnowskiem. Z powodu złego stanu zdrowia nie został przyjęty do Legionów Polskich i zdecydował się na rozpoczęcie studiów prawniczych na uniwersytecie we Wiedniu.

W styczniu 1917 r., został wcielony do armii austro-węgierskiej i służył w Piotrkowie jako kancelista w sądzie wojskowym. Współdziałał jednocześnie z Polską Organizacją Wojskową, informując o zamierzeniach austriackich władz policyjnych i wojskowych. Uczestniczył w przejmowaniu władzy z rąk okupacyjnych władz austriackich na terenie Piotrkowa.

W okresie międzywojennym pracował na wielu stanowiskach w Ministerstwie Sprawiedliwości. W wyniku konfliktu osobistego z ministrem sprawiedliwości Witoldem Grabowskim podał się do dymisji i objął stanowisko wicedyrektora Głównego Urzędu Statystycznego w Warszawie.

Politycznie związany był z ruchem ludowym. W latach 1917-1922 był należał do PSL "Wyzwolenie", a w latach 1922-1923 - PSL "Piast". W latach 1920-1928 zasiadał w zarządzie Związku Kółek Rolniczych w Piotrkowie Trybunalskim.

Od 1931 r. był członkiem Rady Instytutu Naukowego Badania Komunizmu.

Podczas okupacji przebywał w Warszawie. Należał do ZWZ-AK. Był członkiem Biura Finansów i Kontroli Komendy Głównej Armii Krajowej - Wydziału Produkcji Banknotów - PWB-17/s ("Podziemna Wytwórnia Banknotów"). Zajmował się pośrednictwem w wymianie obcych walut na "młynarki".

W lipcu 1942 r. został przypadkowo aresztowany przez gestapo i uwięziony na Pawiaku, Trafił do celi razem z działaczem Stronnictwa Demokratycznego prof. Mieczysławem Michałowiczem, Adamem Grzymałą-Siedleckim i Karolem Adwentowiczem. Zwolniono go 13 stycznia 1943 r.

19 lutego 1945 r. został aresztowany w Milanówku przez NKWD i osadzony w więzienia w Rawiczu. Na wolność wyszedł w wyniku amnestii w lipcu 1946 r. Podjął prace na stanowisku referenta w Wydziale Administracyjnym Ministerstwa Sprawiedliwości. Zwolniony z zajmowanego stanowiska w 1950 za założenie koła PSL przy Ministerstwie.

Przez kilka lat prowadził kancelarię adwokacką. Ponownie aresztowany w czerwcu 1952 r. Po trwającym pól roku śledztwie 30 grudnia 1952 r. został skazany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie na 6 lat więzienia za oskarżanie w procesach działaczy komunistycznych przed wojną oraz członkostwo w Instytucie Naukowego Badania Komunizmu. Karę tę jednak zmniejszono na mocy amnestii z 1952 r. do 3 lat.

9 października 1953 r. Dlouhy został przedterminowo zwolniony z więzienia mokotowskiego w Warszawie. 15 listopada 1956 r. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Wojewódzkiego z 30 grudnia 1952 r. Po zwolnieniu z więzienia pracował w delegaturze na m.st. Warszawę Związku Spółdzielni Przemysłowych i Rzemieślniczych, najprawdopodobniej jako radca prawny. 4 października 1956 r. ponownie został wpisany na listę adwokatów Izby Warszawskiej. Do chwili przejścia na emeryturę 30 kwietnia 1970 r. pracował w Zespole Adwokackim nr 30. Należał do ZBoWiD-u.

Zmarł 18 marca 1972 r. w Warszawie.

Odznaczony:
Krzyżem Niepodległości (1933)
Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta (1932)
Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami (1931)
odznaką komendancką Przysposobienia Wojskowego "Honorowa" (1935).

Robert Springwald

Na podstawie: "Adwokat Wacław Dlouhy - działacz konspiracji piłsudczykowskiej", Autor: Marek Gałęzowski, Palestra 2006, zeszyt 3-4, str. 133

fot. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego
wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila