start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Barski Ignacy (1893-1963)
ps. "Józef", "Trzciński"

Urodził się 18 stycznia 1893 r. w Nowym Sączu w rodzinie robotniczej. Ukończył szkołę podstawową i gimnazjum co potwierdził w 1911 złożeniem egzaminu maturalnego. Odbył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Już do lat szkolnych angażował się w działalność niepodległościową. O 1912 organizował Drużyny Bartoszowe (drużyny przysposobienia wojskowego) na ternie całej Galicji.

Wraz z wybuchem I wojny światowej ze swoimi Drużynami wstąpił do Legionu gen. Rajmunda Baczyńskiego skąd został przeniesiony do Legionu Wschodniego. Po rozwiązaniu Legionu zasilił szeregi armii austriackiej. Służył kolejno w 54.pp, 57 pp i w 20 pp. W tzw. "polskich pułkach galicyjskich" związał się a polska organizacja niepodległościową "Wolność". prowadząc tam skuteczna agitacje patriotyczną wśród Polaków. Organizował przygotowania do przejmowania władzy z rak okupanta. W armii austriackiej dosłużył się stopnia chorążego.

Uczestniczył w walkach o Lwów do grudnia 1918 kiedy to, ze względu na zły stan zdrowie, został zwolniony z wojska.

Ponownie zgłosił się do armii w momencie największego zagrożenia państwa polskiego ze strony bolszewików. Służył w wojsku do grudnia 1920 r. kiedy ostatecznie, w stopniu porucznika został przeniesiony do rezerwy.

W oparciu o wiedzę uzyskaną w czasie studiów prawniczych i doświadczenie wyniesione ze służby wojskowej rozpoczął prace w instytucjach wymiaru sprawiedliwości i aparatu władzy. Był miedzy innymi: aplikantem w Sądzie Pokoju w Zwierzyńcu, podprokuratorem w Zamościu, starosta w Biłgoraju, Białej Podlaskiej skąd został przeniesiony na stanowisko wojewódzkiego inspektora samorządowego do Lwowa.

Pracując w wymiarze sprawiedliwości zaangażował się w procesy prowadzone przeciwko działaczom komunistycznym.

W 1930 zmienił nazwisko Bobek na Barski. W 1931 zakończył prace w administracji państwowej i otworzył własną kancelarię adwokacką.

Od połowy lat trzydziestych XX w. związany był ze Stronnictwem Narodowym a w okresie okupacji ze Stronnictwem Pracy.

Po wybuchu II wojny światowej głównym polem aktywności było zaangażowanie się w pomoc Żydom. Był jednym z założycieli i aktywnych działaczy powstałego 27 września 1942 Komitetu Pomocy Żydom przekształconego 4 grudnia 1942 w Radę Pomocy Żydom przy Delegaturze Rządu na Kraj. Po Powstaniu podzielił los wielu warszawiaków i znalazł się w obozie w Pruszkowie. Udało mu się uciec z transportu do Auschwitz.

W 1942 miał zostać mianowany delegatem okręgowym na Polesie. Po opracowaniu nowych zasad poddziału terytorialnego ta funkcja przestała istnieć.

Po zakończeniu okupacji niemieckiej przeniósł się do Krakowa i włączył się w życie nowego państwa kończąc kurs dla Działaczy Ziem Odzyskanych.

Prowadząc kancelarię adwokacką bronił osoby represjonowane: żołnierzy AK czy działaczy PSL jak i niesłusznie czy niesprawiedliwe oskarżanych o współpracę z Niemcami.

Wznowioną działalnością polityczną w ramach legalnej opozycji i przedwojenną aktywnością w tropieniu komunistów zainteresował organa Urzędu Bezpieczeństwa. Rozpoczęła się uciążliwa inwigilacja i trwające do końca życia szykany. 20 sierpnia 1949 r został aresztowany. Mimo brutalnego śledztwa nie przyznał się do winy. Przygotowany materiał dowodowy somo UB uznało za niewystarczający. W konsekwencji został zwolniony z więzienia 22 czerwca 1950 bez postawienia zarzutów.

W połowie lat pięćdziesiątych władze bezpieczeństwa podjęły nieudaną próbę zwerbowania Barskiego do współpracy. Patriotyczna i bezkompromisowa postawa spotkała się narastającymi szykanami ze strony UB.

Zachowując krytyczny stosunek do PRL dostrzegł szanse dla Polski w wydarzeniach październikowych 1956. Aktywnie włączył się w starania o poprawienia doli żołnierzy AK i WIN. Jako adwokat występował z wnioskami o rehabilitacje niesprawiedliwie skazanych.
 
Zmarł nagle 5 stycznia 1963 i został pochowany na cmentarzu w Rabce.

Odznaczony:
Krzyżem Walecznych
Złotym Krzyżem Zasługi
Medalem Niepodległości
Medalem za Wojnę 1920-21
Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości
Krzyżem Obrony Lwowa
Krzyżem Partyzanckim

Robert Springwald

Na postawie:
Janusz Mierzwa. Ignacy Barski - adwokat, działacz niepodległościowy starosta. w; Z dziejów walk o niepodległość pod red. M Gałezowskiego T 1. Warszawa 2011 s. 137 - 148;
Waldemar Grabowski. Polska tajna administracja cywilna 1940 - 1945. Warszawa 2003. S. 150, 461.

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila