start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Galiński Adam (1894-1973)
ps. "Adam", "Pan P"

Urodzony 7 grudnia 1894 r. w Dunajowie w Tarnopolskiem. Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Drohobyczu gdzie w 1919 r. złożył egzamin maturalny. Od 1910 r. działa w ruchu zarzewiackim i Polskich Drużynach Strzeleckich.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionu Wschodniego a po jego rozwiązaniu walczył w 3 pp II Brygady Legionów. Po kryzysie przysięgowym w 1917 r. został wcielony do austriackiego 77 pułku piechoty, z którym walczył na froncie włoskim.

Po powrocie do domu rodzinnego po paru miesiącach zgłosił się do Wojska Polskiego biorąc udział walce o granice w wojnie z Ukraińcami i bolszewikami.

Po zakończeniu działań wojennych rozpoczął studia na Akademii Handlowej we Lwowie. W okresie międzywojennym piastował rozmaite funkcje w administracji państwowej. Był aktywnym działaczem środowisk piłsudczykowskich. Należał do Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem.

Pod koniec lat dwudziestych odbył szkolenie wojskowe rezerwistów i otrzymał awans na podporucznika intendentury. Przełożeni bardzo wysoko oceniali jego predyspozycje dowódcze.

Od pierwszych dni okupacji działa w konspiracji piłsudczykowskiej. Był założycielem piłsudczykowskiej Unii Demokratycznej. Był aktywny w Związku Walki Zbrojnej - Armii Krajowej i strukturach Polskiego Państwa Podziemnego, pełniąc szereg funkcji w Okręgowej Delegaturze Rządu w Wilnie (szef Kierownictwa Waliki Cywilnej, kierownik Wydziału Opieki Społecznej).

Został aresztowany przez Niemców wiosną 1944 r. i osadzony w obozie w Prowieniszkach, w którym przebywał do momentu oswobodzenia przez Sowietów. Po wyjściu na wolność od IX 1944 do 22 VI 1945 r. był zastępcą delegata rządu RP. Czynny w konspiracji antysowieckiej.

Aresztowany przez NKWD 19 VII 1945 r. Poddany długotrwałemu śledztwu skazany został na 15 lat łagru. Przebywał w kilku obozach na terenie ZSRR. W łagrach organizował tajne nauczanie. W VII 1953 r. w jednym z obozów stanął na czele strajku w obronie współwięźniów, którzy określali go jako "wzór dla wszystkich rodaków". Mimo mocno wyniszczonego organizmu "zawsze był pełen pogody ducha i optymizmu".

Z łagru został zwolniony 16 X 1956 r.

Po powrocie do kraju, po kilku latach wyjechał do żony mieszkającej w USA, gdzie działał w organizacjach polonijnych. Zmarł w Waszyngtonie 2 VIII 1973 r.

Opublikował książkę Dzień 11 listopada: święto państwowe Rzeczypospolitej Polskiej -  poradnik dla nauczycieli, Łódź 1934.

Odznaczony m.in:
Krzyżem Niepodległości,
Krzyżem Walecznych (trzykrotnie),
Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921,
Medalem Dwudziestolecia Odzyskanej Niepodległości.

Robert Springwald

Na postawie:
Marek Gałęzowski, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, Warszawa 2005, s. 129-134.

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila