start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Żenczykowski Tadeusz (1907-1997)
ps. "Kania", "Kowalik", "Zawadzki", "Władysław Nałęcz"

Urodził się 2 stycznia 1907 w Warszawie. Dzieciństwo i młodość spędził w stalicy. Od 1922 był członkiem Związku Strzeleckiego.

W 1927 r. ukończył Szkołę Nauk Politycznych w Warszawie i wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po studiach rozpoczął prace w Ministerstwie Sprawiedliwości a później  w Ministerstwie Skarbu.

Politycznie sympatyzował ze środowiskami narodowymi. Był jednym z przywódców Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej. W 1937 r. został szefem propagandy Obozu Zjednoczenia Narodowego (OZN). Od listopada 1938 r. został posełem na Sejm V kadencji z listy OZN - był wówczas najmłodszym posłem Sejmu RP.

We wrześniu 1939 walczył w obronie Warszawy i trafił do niemieckiej niewoli z której udało się zbiec.

Włączył się do walki konspiracyjnej jesienią 1939 r. Był jednym z inicjatorów, założycieli Związku Odbudowy Rzeczpospolitej (ZOR).

Dostrzeżono Jego zdolności dziennikarskie powierzając mu pracę w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej AK. Od grudnia 1940 r. był redaktorem w "Agencji Prasowej".

Bardzo ważnym polem aktywności konspiracyjnej  było kierowanie akcją  "N”, której głównym zadaniem akcji było destrukcyjne oddziaływanie na nastroje niemieckiej administracji i wojska.

Równocześnie od września 1943 r. pełnił funkcję szefa podwydziału "Antyk” mającego na celu zwalczanie wpływów komunistycznych w szeregach Armii Krajowej jak i w całym społeczeństwie polskim, które zmęczone długotrwałą wojną, coraz bardziej ulegało wpływom sowieckiej propagandy. W październiku 1943 r. wszedł w skład Społecznego Komitetu Antykomunistycznego (SKA), powołanego przez Krajową Reprezentację Polityczną.

Wziął udział w powstaniu warszawskim, pełniąc funkcję szefa Wydziału Propagandy AK. Po upadku powstania trafił do niewoli niemieckiej. Po uwolnieniu w lutym 1945 r. powrócił do kraju i kontynuował działalność w ZOR. Był redaktorem konspiracyjnego pisma antykomunistycznego "Głos Wolności".

Zagrożony aresztowaniem w listopadzie 1945 r. wyjechał z kraju. Aktywnie działał w wielu organizacja polskie emigracji w Wielkiej Brytanii. Pracował w redakcji "Dziennika Polskiego” i "Dziennika Żołnierza” w Londynie. Należał do Rady Powierników Polskiej Fundacji Kulturalnej w Londynie, tam też był współorganizatorem Studium Polski Podziemnej.

W latach 1954-1972 był redaktorem, a następnie zastępcą dyrektora Radia Wolna Europa w Monachium.
Autor wielu bardzo wartościowych publikacji opisujących wojenne dzieje Polski.

Zmarł w Londynie 30 marca 1997

Odznaczony
Orderem Orła Białego
Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari
Krzyżem Walecznych,
Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami,
Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi
Medal Polonia Mater Nostra Est,

Jest autorem:

Generał Grot. U kresu walki, Wydawnictwo Polonia, Londyn, 1983
Polska lubelska 1944, Editions Spotkania, Paryż 1987, Warszawa 1990
Samotny bój Warszawy. Pisma historyczne, Wydawnictwo LTW, 2005,
Dramatyczny rok 1945, w drugim obiegu Wydawnictwo Głos, 1981,
Edward Raczyński, Tadeusz Żenczykowski Od Genewy do Jałty. Rozmowy radiowe, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1991,
Dwa komitety 1920 1944. Polska w planach Lenina i Stalina, Editions Spotkania, Paryż 1983

Filmy dokumentalne

Telewizyjny Słownik Biograficzny - Tadeusz Żenczykowski. Opowieści, 1992
Zrzeszenie Wolność i Niezależność w dokumentach. Wrocław 2000. T. IV cz. 3 s. 819

Robert Springwald

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila