start     subskrypcja     konkursy     polecamy     pobierz     audiodeskrypcja     przetargi i oferty pracy    
       
mixcloud   youtube   twitter   facebook   english version   
ARMIA KRAJOWA  >  BIOGRAMY  >  SZCZEGÓŁY
Studziński Adam (1911-2008)
Generał

Adam Franciszek Studziński urodził się 2 czerwca 1911 r. w Strzemieniu, powiat żółkiewski. Maturę uzyskał w Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Krakowie. W 1928 r. wstąpił do dominikanów w Krakowie, gdzie odbył roczny nowicjat. Następie trafił na studia filozoficzno-teologiczne w Kolegium dominikańskim we Lwowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w dniu 7 marca 1937 r. z rąk bp. Eugeniusza Baziaka.

Wybuch II wojny światowej zastał go w Krakowie, skąd przez Lwów udał się do Czortkowa. Po agresji sowieckiej w dniu 17 września 1939 r. dostał się na Węgry. Zaangażował się w pracy duszpasterskiej wśród internowanych polskich żołnierzy.

W czerwcu 1940 r. przybył do Jugosławii, a w marcu 1942 r. przez Grecję i Turcję udał się do Palestyny. 1 sierpnia 1942 r. wstąpił do Wojska Polskiego i został kapelanem 4. batalionu czołgów, a niedługo później szefem duszpasterstwa 2. Brygady Czołgów. Z Brygadą przebywał w Iraku, Iranie, Palestynie i Egipcie, by 14 listopada 1942 r. powrócić do 4. batalionu czołgów, przemianowanego wkrótce na 4. Pułk Pancerny "Skorpion". W szeregach tego pułku odbył kampanię we Włoszech. Brał udział w bitwie pod Monte Cassino (odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy) oraz walkach o Pedimonte i Bolonię.

W kwietniu 1945 r. został mianowany kapelanem 2. batalionu komandosów zmotoryzowanych. W maju 1945 r. wyjechał do Wielkiej Brytanii. Po demobilizacji wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia.

28 października 1947 r. wrócił do kraju i został dyrektorem Małego Seminarium Diecezji Opolskiej w Gliwicach. Następnie znalazł się w konwencie w Krakowie. W roku 1950 podjął próbę ucieczki za granicę, ale został aresztowany przez UB w Gdańsku i skazany na 10 lat więzienia (wyrok ten zmniejszono mu). Pracował m.in. jako proboszcz parafii św. Dominika na Służewiu w Warszawie. przeor w Lublinie, proboszcz w Korbielowie.

W 1970 r. ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie Tą dziedziną sztuki zajmował się do samego końca, przede wszystkim w klasztorze OO. Dominikanów w Krakowie. Odkrył tam i odrestaurował najstarszą część klasztoru. Posiadał w swoich zbiorach kolekcję ornatów oraz inne dzieła sztuki sakralnej. Był współautorem planu ratowana krzywej wieży w Pizie. Namalował kilkanaście ornatów.

O. Adam prowadził działalność duszpasterską wśród Kombatantów Legionów Polskich, Armii Krajowej i Polskich Sił Zbrojnych, a także harcerzy. Organizował spotkania opłatkowe dla kombatantów i harcerzy. Opiekował się kościołem św. Idziego w Krakowie. Odprawiał w nim coniedzielne Msze św. dla harcerzy na których wygłaszał do nich kazania i patriotyczne pogadanki. Pełnił funkcję naczelnego kapelana Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.

Napisał "Przewodnik po polskich cmentarzach wojennych we Włoszech" oraz "Wspomnienia kapelana 4 pułku pancernego "Skorpion" spod Monte Cassino".

Był odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino, Medalem Wojska Polskiego, Gwiazdą za Wojnę, Gwiazdą Afryki, Gwiazdą Italii, Defence Medal, Medalem za Wojnę. Posiadał honorowe obywatelstwa Krakowa, Skawiny oraz Gminy Lubień.

Prezydent RP awansował go 3 maja 2006 roku do stopnia generała brygady.

Zmarł 2 kwietnia 2008 roku. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

wstecz



              Muzeum Armii Krajowej im. Generała Emila Fieldorfa - Nila